YİĞİTLERDEN BİR YİĞİT

     

Gelip geçmiş yiğitlerden bir yiğitti,

Künyesi Saidi Nursi Hazretleriydi,

Asırlardan bir asrın müceddidiydi,

İslam’ı hakkıyla yaşayan incilerdendi.

 

Yaşadığı tüm hayatı acı, ızdırap ve çileliydi,

Namaz kılacakken bile, elleri kelepçeliydi,

Duruşmada da derdi, namazın gecikmesiydi,

En çok haz aldığı şey, rabbine secdesiydi.

 

Engel olamadı elindeki kelepçeler,

Hüner Rabbine etmek istediği secdeler,

Bilmez gafiller, kırılır tüm kilitler,

Rabbi için alınlar edince secdeler.

Değerlerinden biride ilimle meşguliyetiydi,

Cephe gerisinde dahi ihmal etmediydi,

Onun yaşamında, zindanlarda medreseydi,

Zalimin engeli beyhude şeylerden bir şeydi.

 

Nasipsizler sarığı çıkart emri vermişti,

O bu sarık başla çıkar ancak demişti,

İşte farz sünnet bu kadar önemliydi,

Allah yolunda her bir şey feda edilmeliydi.

 

Derlerdi saçlarımız adedince başımız olsa,

O kerim olan Allah ve Resulü yolunda feda,

Şu beden ki! Zalimlerin işkencelerinde kalsa,

Vız gelir Said gibi inancına bağlı olanlara.

                                Şair Ekrem YANGÖZ