Evlerinizde Namazda Durmadan Önce Düşünün!.‎

Resulullah(s.a.v.) o sırada evinizin bir odasına teşrif etmiş olsa,
Resulullah(s.a.v)’in bulunduğu odaya ,O’nun huzuruna nasıl girersiniz!..
Bunu düşünün!..
Sonra seccadenize bakın.
Kendi kendinize;” Şimdi Resulullah(s.a.v)’in huzurunda değil,O’nun ve bizim hepimizin Rabbi olan Allah(c.c.)(c.c)’ın huzuruna çıkıyorum”diyerek kendinizi uyarın,ikaz edin.
Korkarak, titreyerek,severek,sevinerek girin O’nun huzuruna…
”Allahuekber”diyerek O’nu tekbir ettiğiniz zaman,O’nun dışında kalan herşeyin küçüklüğünü,acizliğini bir kez daha idrak edin.
Namaz boyunca Rabbinizle konuşmanın,Rabbinize açılmanın,Rabbinize sığınmanın haşyetini teneffüs edin.
Ve açın ellerinizi isteyin Rabbinizden,
O’ndan isteyin..
Malik’ül Mülk’ten isteyin…
Rahman ve Rahim olandan isteyin…
Kendinizi unutup,kardeşleriniz için isteyin,garipler,mustazaflar,muvahhidler için isteyin..
Sonra doğrulun seccadenizden ve dosdoğru kimliklerle,dosdoğru eylemlere doğru yürüyün…
İnsanları kurtarmaya ve kurtuluşa yürüyün!..

 

Allah’ın Rasulü buyurdu ki…

Allah’ın Rasulu (sallallahu aleyhi ve sellem)buyurdu ki..
-Miraç gecesinde ateşten makaslarla dudakları doğrayan bir topluluk gördüm..Beraberimde ki Cibril’e sordum..
-bunlar kimlerdır Ya Cibril..?
Şu cevabı verdi..
-Bunlar insanları Allah’ın rızasına erdirecek amellere,iyiye,güzele,ve doğruya çağıran,fakat kendi nefislerini çağırmayı unutan,yapmadıklarını söyleyen,Allah’ın Kitabı Kur’an-i okuyup da Onunla amel etmeyen alimler,vaizler,hatiplerdır..
YA RABBİM !
Gideceğim başka kapı yok..Yine Sana geldim Allah’m !
Bize Resulüllah’ın yaşadığı gibi islamiyeti yaşamayı nasıp et !
Bizlere razin olacağın ameller işlememiz için yardım et !
Sana layık kul, Resulune layık ümmet et !
İlmimizle amel edecek ilim ve güç ver !
Bizleri azıp sapmışların,şaşırmışların,islami söylediği halde yaşamayanların yoluna değil,
Hidayette olanların,Razi olduğun kullarının arasına kat…AMİN..AMİN..AMİN..

 

 

 

Sevmek kadar sevilmek de önemli bence.

sevmek, sevilmek…

Sevmek, sevilmek… dünyadaki en güzel duygulardır bunlar belki de. Hangimiz doyasıya sevmek, sevilmek istemeyiz ki? Hayatı anlamlı kılan kavramlar, bunlar bence.

Sevmek, sevgi gibi duygulardan bi haber olduğumuz bir dünya yaşadığımızı düşünsenize… ne kadar boğucu, çekilmez olurdu. Hep acı hep acı… belki de sevmek kavramını bilmeseydik, bunlar bize böyle gelmeyebilirdi, ya şimdi?

Birisine olan sevgimizi bazen güzel bir çift sözle, bazen küçük bir hediyeyle dile getiririz. Bazılarımız için ne kadar da zordur “seni seviyorum” demek. Aslında ben anlamıyorum böyle insanları. Niye zor gelir, duygularını dışa vurmak.
Belki de duygularımızı ifade etmekle içimiz rahatlar.

Sevmek kadar sevilmek de önemli bence. Her ne kadar ben karşılıksız severim desek de, aslında içimizden geçen onun da bizi sevmesidir. Karşılıksız sevmek bunu anlıyorumda, “ben karşılık beklemeden severim” derler ya işte bunu anlamıyorum.
Sevildiğini duymak güzel bir duygu olsa gerek. Bunu herkesten duymak… sadece karşı cinsten değil yani.

İnşallah tüm ömrümüz boyunca, hep sevilen saygı duyulan, değer verilen insanlardan oluruz. Ama tabi ki bizde sevmeli, ve onlara değer vermeliyiz…
             
                        

 

Mizanında ağırlığı olanlardan eyle bizi.

Sen ki her şeye zarif oranlarla, hassas ölçülerle bedenler giydirirsin.
Sen ki her şeye lâyık olduğu sureti verirsin.
Sen ki her şeye ihtiyaç duyduğu yetenekleri bahşedersin.
Sen ki her varlığa, varlığı ve hayatı için gerekli her duyguyu, her organı hikmetlice verirsin.
Sen ki her canlıya hayatını sürdürecek en uygun, en güzel bedeni verirsin.
Sen ki yerinde ve haklıca yapılan bütün isteklere mutlaka cevap verirsin.
Sen ki gerçek ihtiyaçları seslendiren her yakarışa karşılık verirsin.
Sen ki zorda kalmışların imdadına, çaresiz kalmışların feryadına sonsuz adaletinin gereğince yetişirsin.
Sen ki adalet ve hikmetinle her şeye hayat hakkı verirsin, yokluğa varlık hakkı tanırsın.
Sen ki her varlığı ona zarar verebileceklerin şerrinden ve saldırısından koruyansın.
Sen ki mahşerde zerre kadar iyiliği, zerre kadar kötülüğü hiç şaşmadan tartarsın.
Sen ki zalimleri zulmüyle bırakmazsın; ebedî cehenneminde hakkını alırsın mazlumların.
Sen ki mazlumları mazlumiyetiyle bırakmazsın; ebedî cennetinde sonsuz lûtuflara boğarsın hepsini.
Sensin zulme uğrayanların dayanağı.
Sensin mahzun kalplerin sığınağı.
Sensin mazlumun âhını işiten.
Sensin zalimin zulmünü bilen.
Senin adaletindir sığındığımız.
Senin mizanındır güvendiğimiz.
Senin hesabındır tesellimiz.
Nefsimize zulmetmekten alıkoy bizi.
Senin adaletine razı olanlardan eyle bizi.
Senin adaletinin korkusuyla terbiye et hepimizi.
Adaletinin korkusuyla yumuşat kalplerimizi.
Amellerimizin tartıldığı ‘mizan’da güzel eyle akibetimizi.
Mizanında ağırlığı olanlardan eyle bizi.
Kolaylaştır sorgu sualimizi.
Sana hesap verme inceliğiyle yaşat bizi.
Hükmüne razı eyle bizi.
Zulmetmekten ve zulme uğramaktan uzak eyle hepimizi.
AMİN

 

 

Zikir,Vuslat yoludur…‎

‎

Her insan farklı beklenti ve endişeleri vardır.
Herkes beklendilerine ulaşmak ve endişelerden
Kurtulmak ister,bunun içinde her yolu dener..
Sonu ölüm ve son durağı Ahiret olan insan için,
En büyük hedef,Yüce Yaratıcısı’nın hoşnutluğuna
Ulaşmaktır..
Böylece ebedi saadet yurdu Cennete girmek,ve Yüce
Allah’ın Cemalini görmektir..Yüce Allah’ın bir kulundan
Razı olmak en büyük saadettir.
Bu nimet,Cennetten daha büyüktür.
İşte bu nimet ve bu büyük hedefe ulaşmanın ve gerçek zafere kavuşmanın yolu
zikirdir..(Allah’ı anmak..)
Kur’an ve Sünnet ,kurtuluş kapısı olarak zikri
Göstermiştir..
Zikir bütün hayır kapılarının anahtarı yapılmıştır.
Zikirsiz Allah dostluğu mümkün değildir..
Bütün ibadet çeşitleri bir tür zikirdir..
Ancak asıl zikir,kalbin derinliklerine inen ve onu
Fetheden zikirdir..
Bu zikrin sonucu kalbin Allah’ı tanıması,O’na bağlanması,
Ve O’ndan başkasını aramamasıdır..
Kur’an ve Sünnet bizlere ısrarla zikri emretmektedir.
Rasulullah(s.a.v.) Efendimiz,zikir meclislerini Cennet
Bahçelerine benzetmiş ve herkesi bu bahçenin meyvelerini
Toplamaya davet etmiştir.(Tirmizi,Ahmed.)
Zikir bahçesinin meyveleri çoktur.
Zikirle gelen ilahi hediyeleri Arifler saymakla bitirememişler..
Bunlardan birkaç tane şöyle…
Zikir,Vuslat yoludur…
Zikir,kulu Yüce Rabbi’ne yaklaştırır..
İhlas ile yapılan zikir,kul ile Rabbi arasındaki bütün perdeleri
kaldırır,engelleri aştırır..
Zikir,kulu Yüce Rabbi ile beraber eder..
Kul,Yüce Rabbini zikrettiği sürece,O da (c.c.) kulunu zikreder..
“Siz Beni anın ki,Ben de sizi anayım “(Bakara /152/
Ayeti bunu ifade eder..
Zikir kalbin cilasıdır..onu manevi kirlerden temizler,
İçinde ki gafleti yok eder..
Kalp,zikrin Nurları ile aydınlanır ve parlar..
Bu Nur insanın bütün vücuduna yayılır ,her organ
Bir pay alır ve Nurlanır..
Böylece hayat,Allah sevgisinden tatlanır..
Zikrin Nurlarıyla aydınlanan kimsenin yüzü güzel,
Sözü tatlı olur..
Bakışı feyiz akıtır,gülüşü huzur verir..
Her hali Hayrı yansıtır..
Bu kimse yeryüzünde Allahu Teala’nın canlı şahididir..
Kendisine bakana Allah’ı hatırlatır,Hayrı sevdirir..
Zikir manevi zevk kapılarını açar..
Zikir kalbi şenlendirir,kalpten gamı,kederi,stresi giderir..
Alemlerin Rabbi ile huzur bulmuş kalpten,sıkıntılar,ve yersiz korkular çeker
gider..
Kalbi zikir ile şenlenmiş bir kul,hiçbir zaman yalnızlık
Korkusu yaşamaz,”ne olacağım” sıkıntısı çekmez,
Rızık endişesine düşmez.
Zindan da atılsa sarayda ki gibi rahat eder..
Balık için su neyse,kalp içinde zikir odur…
Zikirsiz kalp ölür..
Kalbi ölü bir insan dan hayırlı ve tatlı işler çıkmaz..
Evet,
Zikir,(Allah’ı anmak) insana Rahmet kapılarını
Sonunda kadar açar..