Size Bakan Neyi Görüyor?

Rabia Suluk

Toplumda, genelde dinimizi, özelde bir grubu şahsımızda temsilederiz. Ne yazık ki onu temsil etmeye layık olsak da olmasak da“Müslümanım” diyen herkes bu görevi yüklenmiş oluyor. Bu nedenle “Bize bakan neyi görüyor?” sorusunu herkesin kendine sorması gerekiyor.

Her gün birileriyle karşılaşıyor ya da görüşüyor ve ister istemez bir etkileşim içine giriyoruz. İlişki kurduğumuz insanlar hakkında da belli kanaatler geliştiriyoruz. Dış görünüşünden, hal ve hareketlerine o kişi hakkında bir dizi yorum yapıyoruz. Fakat hiç düşünmüyoruz, “Acaba bizebakan neyi görüyor?” Hem kişisel, hem de toplumsal düzeyde çevremize belli mesajlar veririz. Bu nedenle insanın iç dünyası kadar dış görünüşü de önem arz eder. Yazın tatil için eşimle çıktığımız Avrupa turunda şahit olduklarımız, bu konuda bazı noktalara dikkatimizi çekti.

Gezimizin duraklarından biri, İsviçre’nin Zürih kentiydi. Bizi, orada iki akademisyen karşıladı. Otele yerleşip de namaz ve yemek için biryer sorunca, oradaki Müslümanların ihtiyaçlarının karşılanması için kiralanan bir yerden bahsettiler. Oldukça pahalı; sokakları, binaları temiz ve düzenli olan şehrin merkezinde bulunan, güzel mimarisi ile dikkat çeken bir binaya gittik. Ancak binanın içine girince doğrusu sükût-ı hayale uğradım. Dışı ne kadar düzgünse, içerisi o kadar berbattı. İlkel bir görüntü, kesif bir ayak kokusuyla karşılıyordu geleni.

Derme çatma ayakkabı rafları kir içindeydi. Yemek yenen küçük tabureli masalar, yerdeki halılar, abdest alınan lavabolar öylesine pisti ki bize ikram edilen döneri zoraki yedikten sonra, diğer öğünlerde dışarıda salatayla doymayı tercih ettik. Aynı şekilde saçsakal birbirine karışmış, pejmürde kıyafetli, yabani bakışlı Müslümanlar da beni ürkütmüştü. Onlar görünce Müslümanların haline ve onların üzerinden anlamlandırılan İslam adına çok üzülmüştüm. Oysa Efendimiz (s.a.v), “Temizlik imandandır buyuruyor.” Bu sözle iç ve ahlak temizliğinden bahsettiği kadar, dışımız ve bulunduğumuz mekânların temizliğine de önem verilmesi gerektiğini belirtiyor.

“Önce İslam’ı değil de Müslümanları tanısaydım, Müslüman olmazdım”

Sonradan eşimle yaptığımız değerlendirmede, Müslüman olan batılı şarkıcı Yusuf İslam’ın sözünü anmadan geçemedik. Şöyle diyordu: “Eğer İslam’ı değil de önce Müslümanları tanımış olsaydım, Müslüman olmazdım.” Hakikaten İslam hakkındaki ilk bilgilere, onu temsil eden Müslümanlar üzerinden ulaşılıyor; İslam, mensupları aracılığıyla tanınıyor. Yazık ki, genelde temsil edenler, temsil edilenlere uymuyor.Oysa İslam uyanı güzelliğe taşıyan mükemmellikte. Tüm kusurlar insanlara ait. Ancak bunu bizim dışımızdakiler bilmiyor.

Maalesef Müslümanlar pis ve dağınık olur diye acı bir yargı var. Hiç düşündük mü neden muhafazakâr insanlar tembel, kalitesiz, beceriksiz,güvenilmez tipler olarak lanse edilir? Çoğunun düşmanca duygulardan kaynaklı sıfatlar olduğunu farz etsek bile, yine de bu konuda ciddi bir özeleştiri yapmamız gerekiyor. Diğer yandan karanın üzerinde karaların belki hiçbir anlamı yok ama, beyaz bir zeminde küçücük bir nokta bile gözükür. Kimi ve neyi temsil ettiğimizin bilinciyle, giyim kuşamımıza,oturup kalkışımıza, konuşmamıza, ticaretimize, ahlâkımızdan,ibadetimize son derece titizlik gösterme zorunluluğumuz var.

“Müslümansa entelektüel olmaz, entelektüelse Müslüman olmaz zannediyorduk”

Toplumda, genelde İslam’ı, özelde bir grubu şahsımızda temsil ederiz.

Ne yazık ki onu temsil etmeye layık olsak da olmasak da “Müslümanım”diyen herkes bu görevi yüklenmiş oluyor. Özellikle, bir görevle bir topluluğun içine karışmışsanız orada bulunan insanlar, sizin üzerinizden grubunuzu ya da dindarlığı sorgular. Norveç’te kadınlar konulu bir toplantıda, Ümit Meriç’le konuştuktan sonra bir rahibe şunları söylüyor: “Biz, eğer bir insan Müslümansa entelektüel olmaz,entelektüel ise Müslüman olmaz zannediyorduk. Sizi gördükten sonra bunun bir peşin hüküm olduğunu anladık. Sizden ve Müslümanlardan özür dileriz.”

Bir söz vardır, “dağlarda bir ot olabilirsin ama oranın en güzel otusen olmalısın.” 

 İslam, insanlara her alanda iyi olanı ortaya koymayı emreder. Baştan savma hiçbir davranış ve ibadet hoş görülmez. “Allah;yaptığı işi güzel yapanı sever” hadis-i şerifiyle Efendimiz (s.a.v),Müslümanları her konuda iyi olmaya davet ediyor.

 Bırakın tembelliği,beceriksizliği, biz her ne yaparsak yapalım o konuda örnek olacak kadar iyi olmalıyız. Ayrıca Efendimiz (s.a.v) buyuruyor ki: “Sizin en hayırlınız, gördükleri zaman aziz ve celil olan Allah’ı hatırlatan kimselerdir…” Peki, bizler neyi hatırlatıyoruz?

Neden sufiliği yol edinenler cahil bilinir?

Şu hususu bir kez daha vurgulamada yarar var:

 Genel temsilin dışında aynı zamanda herkes, mensubu bulunduğu topluluğun temsilcisidir. Bizzat temsil makamında olanların ise her Müslümandan daha fazla titiz olması gerekir.

Çünkü onun en küçük yanlış hareketi, temsil ettiği tüm sistemive mensuplarını onarılması mümkün olmayacak bir düzeyde olumsuz etkiler. Şu soruyu da özelde sormak gerekiyor:

Neden sufiliği yoledinenler cahil bilinir? Bizzat, “Siz, toplumun üst katmanlarına,eğitimli, elit kesimine uygun değilsiniz” sözlerini işitmiş biri olarak sormak isterim, acaba nerede hata yapıyoruz? O etiketleri alma noktasında kendimiz ne kadar etkili olduk acaba? Ve o etiketlerle kimlere hitap edip örnek olabiliriz? Kim tasavvufu bizim üzerimizden sevip, ona yakınlaşabilir?

Müslümanlığı yeniden keşfetmemiz ve yeniden öğrenerek hayatımıza uygulamamız gerekiyor. Öncelikle kendimiz değişmeliyiz, model olmalıyız. Böylece  fert fert olacak o değişimin halkalarından biri oluruz.

Son olarak bir kez daha hatırlamakta yarar var:

 İslam’ı, gerçek dindarlığı tanımayanlara kötü örnekler oluşturmayalım. Onu,“kâl”imizden ziyade “hâl”imizle anlatalım.

 Niteliği, güveni, huzuru,iyiliği kısacası, Müslüman kimliğini taşıyalım. İslam’a layık güzellik ve kalitede müminler ve kişilikler sunalım.

Bizi gören Allah’ıhatırlasın, İslam’ı ve Müslümanları güzellikle ansın. Özetle tüm muhafazakâr ve dindar kişilere önemli bir görev düşüyor:

Çirkin sıfatlardan kurtulmak, sicilimizi temsil ettiğimiz mükemmelliğe uydurmak. Böyle olan müminlere ihtiyacımız var, kapı komşumuzdan tutun tüm dünyaya kadar!

KİŞİ SEVDİĞİYLE BERABERDİR ”

 

Hz.MUHAMMED

(S.A.V.)