Allah için bir başkasına yardım etmek, gücü yettiği kadar iyilik ve ihsanda bulunmak, muhtaçların derdiyle dertlenmek, kalpteki iman ve irfanın sonucudur.
Bu ahlâk aynı zamanda insanın içini yansıtan bir ayna, iman ve ihlâs seviyesini ölçen bir mizandır.
Allah için sevemeyenler, malından veremeyenler, Allah yolunda canını hiç veremezler.
Düşündünüz mü hiç, ”BEN” kelimesini ne kadar kullanıyorum diye, evet şaşılacak bir şey ama hiç kulağımız duymadan yüzlerce kez ben,ben,ben.!
Gerçekten de o kadar büyük birimiyiz!? ben olmasaydım la kaç cümle kullandık şimdiye kadar.!? ya da BEN söylemiştim bak, diye hangi sözümüzü noktaladık.!? söylediğimiz emri-bil marufta bile aksi söz söyleyenleri gerçekten İslam adına mı, yoksa sözlerimize ters olduğu için tartıştık hararetli,hararetli,dakikalarca..
Tabi aslında takdir olmalı hep etrafımızdaki kişlerden, çünkü BEN bunu hak ediyorum. O kadar emeğim geçti, hakkım geçti ve buna benzer yüzlerce fetva..(Bilirsiniz şeytan bir günahı fetva vererek işletirmiş. Günah olduğunu hissetirmezmiş bile, sanki gereken oymuş gibi fısıldarmış. Aksi halde mü’min onu dinlemez bile.)Peki, Mütevazi olurken bile gerçekten mi, yoksa öyle düşünmeleri mi rahatlatıyor egolarımızı.?
BEN demesek ne değişir acaba hayatımızda? Yarım mı kalır cümlelerimiz, yalınlaşır mı, anlaşılmaz mı?
Acaba bizim olan neyimiz var? Günahlardan başka. BEN demesek RABBİMİZİ görürmüyüz acaba her vesileyle şükürler ederek, hayret ederek.!? Sen çık aradan, kalsın yaradan. Diyebilirmiyiz acaba uslanmaz, söz dinlemez nefsimize..
BEN acizim A L L A H (cc)’ım sen K A D İ R’sin
Allahım bizi bu güne sağ ve selamet ile eriştirdiğin için sana şükürler olsun.
her günümüzün hayırlı bir şekilde başlamasını,
bizim hayırlı işlerle beraber olmamızı ve hayırlara vesile olmamızı nasip eyle,
günümüzü hayırlar ile bitirmemizi nasip eyle.
bizi bir cuma günü değil, bütün saatlerde yarattıkların güzellikleri,
hayır olan işleri düşünmemizi nasip eyle.
Günahların affına namaz vesile olur
Allah Rasulü (s.a.v) sahabileriyle beraber mescitte otururken bir adam gelir yanlarına. “Ey Allah’ın Rasulü ben bir suç işledim bana cezamı ver”der. İki cihan sultanı, adama cevap vermez. Adam tekrar aynı şekilde isteğini tekrar eder. Yine Rasulullah (s.a.v) bir şey demez. Bu sırada namaz vakti girer. Namaz beraberce kılınır. Adam namazdan sonra yine Allah Rasulü’nün (s.a.v) peşine düşer ve cevabını ister. Efendimiz (s.a.v) adama: “Evinden çıkınca güzelce abdestini almış mıydın?” diye sorar. Adam “Evet, Ey Allah’ın Rasulü” der. Efendimiz (s.a.v) “Sonra da bizimle namaz kıldın mı?” deyince adam tekrar “evet” karşılığını verir. Peygamber Efendimiz (s.a.v) “Öyleyse Allah Teala (c.c) günahını affetti” der ve “Günde beş defa suda yıkanan kimsenin bedeninde kirden ve pastan bir eser kalır mı? İşte namazını kılan, günde beş vakit Rabbi’nin huzurunda başını secdeye koyup rahmetine iltica eden kimse de böyledir. Allah böyle kimselerin günahlarının affeder. İsterse günahları köpükler kadar çok olsun” müjdesini verir. (Buhari, Müslim)
gulayozturk
