Müslüman, kime olursa olsun beddua ve lanet insani degil, dua ve sefkat insani olmali,

Islam dan önceki devrede kapildigi içki aliskanligini henüz tümüyle terk edememis birini Resulüllah in huzuruna getirdiler. Efendimiz zaman zaman ona nasihatlerde bulunur, bu aliskanligini terk etmesini tavsiye ederdi. O da verdigi esprili cevaplarla Efendimiz e tebessüm ettirirdi. Ancak bu defa Efendimiz bu adama bir kelime kullandi. “Yine sopalik bir is mi yaptin dedi.”

Bu kelimeyi firsat bilenler adami tekme tokat sopalamaya basladilar. Kimi ayagindaki ayakkabisiyla, kimi de elindeki elbisesiyle sopaliyorlardi adami. Derken adam ellerinden kurtulup kaçmayi basardi. Ancak geride kalanlardan biri öfkesini yenemeyerek laneti bastirdi.

- Allah lanet etsin bu sarhos Himara! dedi. Himar lakabiyla da anilirdi adam.

Bunu duyan Efendimiz, sarhosa da olsa lanet okunmasina razi olmadi ve buyurdu ki:

- Kardesinizin arkasindan lanet okuyarak ona o kötülügü yaptiran seytana yardimci olacaginiza, dua edip de kurtulmasini isteseniz ya.

Bundan sonra bir hatirlatmada daha bulunarak buyurdu ki:

- Vallahi lanet okudugunuz o içen adam, Allah i ve Resulü nü seviyor!

Evet, cahiliye devrindeki aliskanligindan kendini kurtaramayip içmeye devam eden bir bagimliya dahi Resulüllah in yapici ve yardimci bakisi böyleydi. Beddua edilerek ona o kötülügü yaptiran seytana yardimci olma yerine, dua edilerek kurtulmasina yardimci olunmasini istiyordu. Müslüman in görevinin de seytana degil insana yardim oldugunu isaretliyordu.

Hadis kitaplarinda Hz. Ömer ve Ebu Hüreyre nin de içinde bulunarak rivayet ettikleri bu olay, çevremize karsi takinacagimiz sevecen tavir ve yapacagimiz dua konusunda bizlere fevkalade yapici ölçüler veriyor. Demek ki Müslüman, kime olursa olsun beddua ve lanet insani degil, dua ve sefkat insani olmali, tepkiyi degil etkiyi tercih etmeli, yikicilik degil yapicilik Müslüman in vazgeçilmez vasfi olmalidir.

Hayata Islam kültürüyle bakmak istiyorsa tabii..