Cahiliye toplumlarında(gerçek islam’dan habersiz) yaşayan insanlar birbirine güvenmezler. Hatta “babana bile güvenmeyeceksin” sözü toplumda slogan haline gelmiştir.

Güven duymak heyecan verici bir şeydir. Bir insana ölümüne güvenmek ve Allahın izniyle- sonsuza kadar yanında olacağına ümit bağlamak. Ve asla vefasızlık, yapmayacağına inanmak. İşte insanların elinden alınan duygu budur ve bu çok büyük bir nimetin kaybıdır. Güven ve doğruluk yok olunca, geriye de zaten fazla bir şey kalmamıştır.

Bügün din dışı cahiliye toplumlarında yaşayan insanlar birbirine güvenmezler. Hatta “babana bile güvenmeyeceksin” sözü toplumda slogan haline gelmiştir. İnsanlar genellikle hep yalnızdırlar ve gerçek anlamda hiç dostları olmadığından yakınırlar.

 

Hayatta iken ölmek… Bu ölüm seçkin insanlara mahsus. Bizlere düşen, elden geldiğince onlara benzemeye gayret etmek…

İnsan, kendisinin âciz ve zelil, dünyanın aldatıcı ve fâni; âhiretin ise çok yakın olduğunu, tam olarak, ancak ölünce anlar. Bu Hadis-i Şerif ile, ölmeden önce uyanmamız, hayatımıza çeki düzen vermemiz ihtar edilmekte… Ve nihayet, ölümün hakikatına ermemizi ders veren: “Ölmeden evvel ölünüz” Hadis-i Şerifi…
Hayatta iken ölmek… Bu ölüm seçkin insanlara mahsus. Bizlere düşen, elden geldiğince onlara benzemeye gayret etmek…
Bu emri dinleyen insan, vücudunu ve onu kuşatan kâinatı birer yardımcı olarak görür.. Dünyayı misafirhane, bedeni emanet bilir. Ruhunu ve kalbini onlarda boğmaz. Bu hal ile hallenen insan, ölmeden evvel ölmüş demektir.

 

Ey insan ! Rahat etmeyi aklından çıkar! Zira buna ne dünya müsait, ne de senin fıtratın.Her istediğin olursa mutsuz olursun!..

Evet, insanın her istediği olursa mutlu olamaz, desem ne dersiniz? İnanılacak gibi değil amma gerçek bu. İnsanın her istediği olursa, o zaman hayatın anlamı kalmıyor ve insan zevklerini kaybettiğinden bunalıma giriyor. Bunun ispatı çok kolay; dünyada en çok intihar eden insanların hangi ülkelerde ve ne gibi imkanlara sahip oldukları incelendiğinde bu dediğimiz hemen anlaşılıyor.
Dünyada en fazla intihar en gelişmiş Avrupa ülkelerinde olmaktadır. Garip değil mi? Halbuki bu insanların gelecek endişeleri yok, hemen her istediklerini elde edebiliyorlar ve hayatları garanti altında. İstedikleri gibi yeyip istedikleri gibi gezip eğlenebiliyorlar. İstedikleri gibi giyinip istedikleri kişi ile de beraber olabiliyorlar. Öyleyse bu intiharlar niye?
Gayet basit; her istedikleri olunca, canlarının isteyebileceği her bir zevki tadınca hayattan beklentileri kalmıyor. Hiçbir şeyin özlemini çekmediklerinden hayat onlar için anlamsızlaşıyor ve bunalıma giriyorlar. Netice intihar etmekten başka çareleri kalmıyor.

 

Bediüzzaman da Kur’an’ın tüm insanlık için bir öğüt, sakınan kullar için de bir hidayet kılavuzu olduğunu, “Kur’an-ı Hakim şuurlu insanlara imamdır, cin ve insan topluluğuna mürşiddir, ehl-i kemale rehberdir, ehl-i hakikata öğretmendir…” (Sözler, s. 185) sözleriyle ifade eder.

Cahiliye toplumu bireyleri, Kur’an dışındaki kaynaklardan edindikleri ya da etraflarındaki kişilerden duydukları bilgilerin din olduğunu zanneder, gerçek dinin güzelliklerinden yoksun kalırlar. Herkesin doğruları farklı olduğundan, toplumda birden fazla din yaşanır. Oysa dinin gerçek kaynağı, “Gerçek (hak) Rabbinden (gelen)dir. Şu halde sakın kuşkuya kapılanlardan olma. (Bakara Suresi, 147) ayetiyle de ifade edildiği üzere Kur’an’dır. 

 

Tesettürü kendi anlamından çıkartıp günün şartlarına uyarlayan kapanmak adına değilde MODA adına üzerindeki elbisenin bir kısmı tesettüre benzer giyinmek ne kadar İSLAMİ siz karar verin.

Modanın tanımı toplumlarda farklı şekillerde tanımlanmış, insanların yaşam tarzına göre farklılık gösteren bir olgudur.

Kimileri giyim kuşamda günün son hali olarak belirtmiş kimileri ise bana yakışıyorsa MODA işte budur şeklinde algılamıştır.  Ahmet giyiyor bende giyeyim filiz giymiş banada yakışır veya arkadaşlarım giymiş geride kalmayayım diyerek MODA adıyla ifade edilen giyim kuşamın içine girmiş oluyor.