İbadetler ve Biz

Mehmet ILDIRAR

İbadetteki halimiz ufacık çocukların oyununa benziyor. Hani evcilik oynarlar, ceviz kabuğu kadar oyuncağa tencere derler, kibrit kutusu kadar bir oyuncağa taksi derler, yalandan, ufacık bir oyuncağa da baba derler, anne derler, oyun oynarken kavga ederler, oyunu dağıtıverirler. İki dakika evcilik oynarlar, biri anne olur, biri baba olur, bir dakika sonra oyun bozulur.

Bizim halimiz üç-beş yaşındaki çocukların hali gibidir. Namazımızın içinde oyun oynarız, ibadetimizin içinde hesap yaparız. Allah’a itaatkâr olmak yerine, Allah’ın nimetlerine hamd ü sena yerine, Allah’a karşı türlü türlü isyanlar ederiz. Gaflet diyarında gezeriz.

iffetini muhafaza ederek, sabredenin günahlarını, Allahü teâlâ affeder..

Sevgi, insanın elinde olmayan bir duygudur. İffeti, yani namusu korumak ve günah olan işlerden kaçmak şartı ile birisine karşı sevgi duymakta mahzur yoktur. Hatta iffetini koruyarak sevgisini gizlemek çok sevaptır. Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:
(Aşkını gizleyip, iffetini muhafaza ederek ölen şehiddir.) [Hakim, Hatib]

(Aşkını gizleyip, iffetini muhafaza ederek, sabredenin günahlarını, Allahü teâlâ affedip Cennetine koyar.) [İbni Asakir]

Göz bir hassedir (duygudur) ki, ruh bu alemi o pencere ile seyreder.

 Es-Selamu Aleyküm degerli Kardeslerim..
 
Göz bir hassedir (duygudur) ki, ruh bu alemi o pencere ile seyreder. Eger 
Cenab-i Hakk’a satmayip, belki nefsi hesabina calistirsan, gecici, devamsiz 
bazi güzellikleri, manzaralari seyr ile sehvet ve heves-i nefsaniyeye bir 
kavvad derekesinde (seviyesinde) bir hizmetkar olur..
 Eger gözü, gözün Sani’-i Basir’ine (herseyi gören san’atkarina) satsan ve 
onun hesabina ve izni dairesinde calistirsan, ozaman su göz, su kitab-i 
kebir-i kainatin (kainat denilen büyük kitabin) bir mütalaacisi ve su 
alemdei mucizat-i san’at-i Rabbaniyenin (ALLAH’in san’at mucizelerinin) bir 
seyircisi ve su küre-i arz (yeryüzü) bahcesindeki rahmet ciceklerinin 
mübarek bir arisi derecesine cikar. (Sözler, 6. Söz, 15)
 
Madem her güzel, güzelligini sever, elinden geldigi kadar muhafaza etmek 
ister ve bozulmasini istemez..
 Ve madem güzellik bir nimettir. Nimete sükredilse manen ziyadelesir..
 Sükredilmezse degisir, cirkinlesir..
 Elbette güzelin akli varsa, hüsn-i cemalini (güzelligini) günahlari kazanmak

 ve kazandirmaktan ve cirkin

Bismî Hû…

…Bismî Hû…

Bir çok razılık bir çok başlangıç bir çok aşma bir çok aşkınlık. Verse de vermese de Rabbinden razılığın sırrına vakıf olan hakikat-i Züleyha’ya Bismillah!
Uyandın seni perdeler ötesinden hakikate doğuran aşka Bismillah!
Yusuf’u kuyunun karanlığından ve önlün gecesinden geçiripde Züleyha’ya getiren kervana Bismillah!

Züleyha’nın ateş bahçelerini İbrahim’in gülşenine çeviren yangına yakılan ve yanan trende uyanan ruha Bismillah!
Kuyuya Bismillah! Zindana Bismillah!

Karanlıktan aydınlığa çıkaran duaya hüzün ile semaya yağan ruha Bismillah!
Ey kalbin üzerinde titreyen hüzün ! Acıya Bismillah! Ateşe Bismillah!
Gözyaşına Bismillah!

Ne olursa kalpte olur ey kalbi kırıklarla beraber olan Allah’ım!
Yolunda yürümek için ben kuluna lütfettiğin ikbalim olan yol arkadaşıma Bismillah!
Mesnevi bahçelerinin diretmiş dildarı merhaba!
Mana aleminden kağıda düşen kelama Bismillah!

Kaleme inşirah veren nun’a Bismillah!
Nun’un nakşı bir ah’a Bismillah!
Bir ah çekip de derundan kalbimde buluverdiğim
Gül-i siyaha Bismillah!

 

Söz İle Sükut Arasında

Ölçülmemiş olan bir kumaş nasıl biçilemezse, ölçülüp tartılmayan bir söz de söylenemez. Doğru ve yanlışı düşünerek konuşanlar, hazırcevapcılardan daha iyidir. Söz insanın kişiliğinde bir olgunluk ölçüsüdür. Sözle kendini küçültme.
Sükût etmek ve güzel ahlak; Efendimiz (A.S.)’ın ifadesiyle ibadet… Yine O’nun ifadesiyle “Allah’a ve ahiret gününe inanan ya hayır söylesin veya sükût etsin.”
Bir başka sözleri şöyle: “İnsanlar üç kısımdır. Bir kısmı kârda, bir kısmı selâmette ve bir kısmı helâktedir. Kârda olanlar, Allah’ı zikredenlerdir. Selâmette olanlar, dillerine sahip olanlardır. Helâke gidenler ise, yanlış ve boş söze dalanlardır.”
Söz ve sükût, insanı ya kurtuluşa ya da helâke götüren iki önemli unsur. “Ya hayır söylemek veya susmak”la ikaz edilen insanın yıkıcı zaafları olan yalan, gıybet, nifak, riyâ, fuhuş, husumet, malâyani, alay, iftira ve çekememezliğin aracı dildir.
İnsan, kendisini ilgilendirmeyen, kendisine lazım olmayan ve fayda sağlamayan sözlerle, hem nefsini hem de neslini fesada vermektedir.
Allah dostlarını, Allah’ın dostu olma makamına yükselten en büyük sır dilden geçiyor.
Kalbi öldüren de, diri tutan da dildir. Fudayl b. İyaz’ın dediği gibi; “çok konuşmak, çok yemek, çok uyumak kalbi öldürür.”
Aklı ele veren dil değil midir? Abdullah Ensarî ne güzel söylemiş: “Kişinin sözü amelinden çok olursa, aklı noksandır.”