Evlilikte Guven Eksikligi

                   

Mutlu ve huzurlu bireyler, mutlu ve huzurlu yuvaların eseridir. Evinde olumlu enerjiyle dolan, anlayışı ve sevgiyi bulan insanlar, kendine güvenen ve çevrelerine neşe saçan, pozitif insanlar olurlar. Aksi de mümkündür tabi. Çevremize bakıp, nerden çıktı bu asık suratlı, acı dilli, ters bakışlı insanlar dersek, bakışlarımızı önce kendimize, sonra da evlerimize çevirmeliyiz.

Ailedeki mutluluğun düşmanlarını çeşitlendirmek mümkün ama, en önemlisi güven eksikliği. Evlilikte güven çeşitli sebeplerden dolayı sarsılmış ise geri kazanmalıyız, peki nasıl davranmalyız?:-Eşiniz hakkında küçük düşürücü ifadeler kullanmaktan ve yorumlar yapmaktan kaçının. Bu konudaki şakacı ve espirili yaklaşımınız bile havayı yumuşatmayabilir.

-Kullandığınız sözcüklerin gizli manalar ifade edip etmediğini iyi kontrol edin. İmalardan asıkının. Aynı cümle, söyleyiş biçiminize, ses tonunuza ve davranışlarınıza göre çok farklı manalar ifade edebilir.
-Kullandığınız sözcüklerin eşinizin davranışlarını yargılamamasına dikkat edin.

Kendini biliş….

                      

Kalbiniz gecelerin ve gündüzlerin sırrını sessizce bilir.
Ancak kulaklarınız, kalbinizin bilgisini işitmek için deli olur.

Düşüncelerinizde daima bildiğinizi, kelimelerde de bileceksiniz.
Rüyalarınızın çıplak bedenine parmaklarınızla dokunabileceksiniz.

Ve böyle de olması gerekir.

Ruhunuzun saklı kaynağı yükselmeli ve çağıldayarak denize dogru koşmalı;
Ve o zaman, sonsuz derinliğinizin hazineleri gözlerinizin önüne serilecektir.

Ancak bilinmeyen hazinenizi tartmak için tartı aramayın
Ve bilginizin derinliğini değnekle veya iskandil ipiyle ölçmeye kalkmayın.

Çünkü kişi, ölçüsüz ve sınırsız bir deniz gibidir.
Tek doğruyu buldum değil, Bir doğruyu buldum deyin.

Ruha giden yolu buldum değil,
Kendi yolumda yürürken ruhu buldum deyin.

Çünkü ruh, her yolda yürür.
Ruh ne bir çizgi üzerinde yürür,
ne de bir kamış gibi dümdüz büyür.
Ruh, sayısız taç yaprakları olan
bir lotus çiçeği gibi açılır.

Halil Cibran

Bilirim….

       

Bilirim, Kuran’ı melekleri imrendirerek okumak istediğini. Bilirim onu sahabeler gibi harfiyen yaşamak istediğini.

Bilirim, her şey mutlu etmez seni ibadetlerin mutlu ettiği kadar. Bilirim, her gece yatağa yattığında “Rabbim, Seni daha güzel nasıl zikredebilirim, sana daha güzel nasıl kulluk edebilirim?” diye yanıp yakıldığını…

Bilirim, evim ilim koksun, çocuklarım güzel ahlâkla bezensin, birbirleriyle hayırda yarışsın istersin.

Bilirim, çok seversin aileni, akrabalarını, eşini dostunu. Bilirim, sevginin daha büyüyüp gürbüzleşmesi için sevilmek istersin az da olsa.

Bilirim; dostluğu, kardeşliği, yardımlaşmayı ve güzellikleri her şeye tercih edersin.. Bilirim, şu dünyada en büyük zenginliğin sevgi, muhabbet ve yardımlaşma olduğunu düşünürsün. Ararsın, sorarsın, ziyaretlerine gider, mutlu edersin sevdiklerini. Bilirim, bir gün de şu gıcırdayan tahta kapının açılıp dostlarının görünmesini ne çok istersin.

Bilirim, gittiğin her yerde, bulunduğun her mekânda âyetler ve hadisler gündem konumuz olsun, hoş hayırlı sohbetler yapılsın; kırgınlıklar, üzüntüler bulunmasın, istersin. Bazen de doğruyu söylemek pahasına dokuz ortamdan kovulmayı göze alırsın. Hak çiğnenirken susanın dilsiz şeytan olduğunu bildiğin için, hiçbir zaman yaptıklarına ve söylediklerine pişman olmadığını bilirim.

Bilirim, insanları çok sever, ilişkilerinde saygılı ve rakik olmaya özen gösterirsin. Midelerinden önce gönüllerini ve ruhlarını doyurmayı yeğlersin. Herkesin ayrı bir dünyası olduğunu kabul eder, onların bam tellerine göre hitap edersin. Ama bilirim, görüştüğün kimselerden de özellikle incelik ve yeterince saygı beklersin.

KARANLIK MIDIR GECELERİNİZ?

            

Neden geceleri korkar insan? Neden ürperir? Gece, neden sadece karanlık demektir kimilerine göre: Uyku demektir ya da kötülük.

Neden harcanır geceler? Zamanın yararsız bir kısmı gibi çöpe atılır. Rabbimizin belirttiği gibi bir dinlenme vaktidir elbette. Ama keyifle geçirilecek, başından sonuna kadar yatılacak kadar da değersiz değildir.

Gece, Rahman’ın dünya göğüne tecelli ettiği saatleri taşır içinde. Her duanın kabul edildiği, tevbe edenlerin affedildiği anlardır o saatler.

Yüreği geceden daha kara olanlar, fırsat bilirler karanlığı, kötü emelleri için. Oysa gece masumdur. Yakarışları taşır bağrında, sessiz akan gözyaşlarına şahit olur. İçten yapılan dualara, istiğfarlara.

Karanlık sanmayın sakın geceleri. Aydınlıktır geceler. Aydan, yıldızlardan daha parlak, müminin yüreğinde ki nur aydınlatır onu.

Gece mümini sever, mümin geceyi. İbadeti neşedir gecenin. Ağlayarak secdelere kapanmanın hazzı yaşanır, karanlığın o kuytu yerlerinde. Birilerinin kötülüklerini karanlıklarda saklamasına inat, en halis, en temiz ibadetler saklanır insanlardan. Riyasız, gösterişsiz, mutmain ameller yapılır gecenin derinliklerinde.
 

arayış tabiatlı” gönlüm

                 

İşte bu özlemlerle sızlanır durur “arayış tabiatlı” gönlüm. Ne lüks arabalarda gözüm var, ne gökdelenlerde, ne cilalı yüzlerde, yapmacık tebessümlerde. Sıra sıra dizilmiş kuyumcu dükkânları, döviz büroları, ağını kurmuş örümcek gibi bekleyen kazanç kulları…

“Şehvet ve şöhret ön sıralarda, akıl bir geriye alınmış, gönül en arkalarda bir kenara itilmiş…”

Bu işte ben yokum dostum.

İşte bize sükûnet verme imkânı olmayan dünya, işte feryadı dinmeyen ruhumuz.

İşte ardı ardına dizilen hasretlerimiz, özlemlerimiz, işte aradığımızı bulamaya bulamaya bükülmüş boynumuz.

İşte dört bir tarafa iştiyakla bakıp samimiyet arayan gözlerimiz, işte sun’ilikler, sahtelikler, riyakârlıklar, şaklabanlıklar, rol icabı kahkahalar.

İşte bitmez tükenmez okuma ve düşünme arzularımız, işte ilmin ve “fikrin kuduz köpek gibi kovalanışı.”

İşte rahmet umarak semaya çevrilen bakışımız, işte uçsuz bucaksız çöller, insan yutan kumsallar.

İşte çocuk masumluğu, fıtrat güzelliği, pırıl pırıl gün ışığına gülümseyen günahsız gözler, ilahi ayar gönüller, idrake hazır beyinler, tertemiz umutlar, işte insan gerçeği göz ardı edilerek kurulan kırıp-döken sistemler, ince ayar tuzaklar, ihanetler.

İşte ilk öğretmenimiz, öğretilenin azizliği, hedeflerin güzelliği, yolumuzun özelliği, işte bizim acizliğimiz, hal-i pür melalimiz, iradesizliğimiz.

İşte bizim ölçülerimiz, bir uçtan bir uca, dengeli mi dengeli. Bir de şu sahnelere bak: Filistin, Cezayir, Bosna, Afgan, Kafkas, Keşmir… say sayabildiğin kadar… Bir uçtan bir uca…

İşte bizim ezilmişliğimiz, işte ezenlerin şımarıklığı.