Seni seven, Senin gibi olmalı can Rasülüm..

Seni seven, Senin gibi olmalı.

Ve senin gibi sultânım, ALLAH’a kul olmalı.

Namaz, gözünün nuru…

Sen namaz için mihrâba yaklaşınca,

Yüz yirmi dört bin peygamber geçer sağına,

Solunda Ashâb-ı güzîn

Ve saf saf melekler…

Sonra milyonlarca veli

Edeple ardına geçer.

Müminler sıra sıra…

Canlı cansız tüm varlık…

Sen namazdasın

Ve kainat ardında…

Uzanır öpülesi ellerin.

O nurlu ellerin

Rahmân’ın dergâhına uzanır.

İsteyen sensin; veren ALLAH!

İste sen,

“Rabbin sana verecek ve sen hoşnut olacaksın.”

Sen iste ki

ALLAH’a yakarışın yüreklerimizi yaksın

Sen iste ki,

Âlemler sesini sesine katsın;

“Ver, ne olur ALLAH’ım!

Habib’in ne istiyorsa bize de ver ALLAH’ım!”

AMİN AMİN AMİN
 

FİLİSTİNİN ACISI

FİLİSTİNİN ACISI

Kime sitem edeyim, kime derdim diyeyim?
Filistin’in acısı yüreğime oturmuş
Boğaza takılmadan nasıl lokma yiyeyim?
Filistinli yavrumu almış kurşun götürmüş

Duaya kalkmış eller amin amin sesleri
Şehadetle tükendi, şehidin nefesleri
Neydi kimbilir garip mazlumun hevesleri
Filistinli gencimi almış kurşun götürmüş

Bombalar yağmur yağmur tepeden iniyorken
Bedenler gözyaşına kana bürünüyorken
Bittim yarab diyerek ümitler sönüyorken
Şehadet yankıları ümitleri getirmiş

Gözü dönmüş zalimin zulümleri can yakar
Nice masum yavrudan oluk oluk kan akar
İnsanlık nasıl durup bu zulmete bön bakar
Zalim kanlı toprağa yavruları batırmış

Hani sevdalı mümin hani davaya tutkun
Neden dünya seyirde? Neden diller hep suskun
Neden mayışmış kalmış mücadeleler bitkin
Kınanmış! olmaz olsun bu ne biçim hatırmış

Yavrusunun başında ana feryad ediyor
Yurdunu yuvasını terk ediyor gidiyor
Geriye dönüp dönüp maziyi seyrediyor
Kahrolası caniler ümitleri bitirmiş

Duyulmazmı bu feryat, duyulmazmı ağıtlar
Artık boştur nasihat artık boştur öğütler
Şimdi kıyama dursun intifada yiğitler
Yurduma toprağıma aç köpekler oturmuş

Bizde sizden yanayız yan gelip yata yata
Nasıl iman bizdeki kahkaha ata ata
Bizde duada varız keyifler çata çata
İşte bizim katkımız sade üç beş satırmış

Enes Solmaz

UNUTMANIN ADI

UNUTMANIN ADI

Kaç zaman oldu bilmem hatıralar yorgun düştü gönlümde
Zamanı parçalara bölüyor, topluyor,
çarpıyorum ama neticeye varamıyorum
Kırık dökük kelimeler kaldı dilimde ama çekip çıkaramıyorum.
Küllenmiş ve yorgun düşmüş anılarımı canlandırmak için çırpınıyor,
Yalnızlığın pençesinde kıvranan gönül dünyamı karıştırıyorum,
arayışları arıyorum..

Unutmanın adını soruyor, tarifini bulamıyorum.. unutmak.. unutulmak..
Yaşanmışları yıpratmakmıdır, söküp atmakmıdır hafızalardan,
silmekmidir gönülden…

Her Çocugun Yüregi Sensin Ya Resulallah…‏

              

Bir çocuğun neşesi kadar masum muydu hayat
Gülüşünde kaybolacak kadar çocuk muydu
Heyhat kararıyor aydınlıklar,
Uykuları bölünüyor çocukların

Saadeti arayan bunca yığın,
Asr-ı Saadetten bihaber mi acep?
Ve sen Ey Nebi
Sana Gül diyen bunca Ümmet,
Bülbüllükten neden kaçar acep?

Her çocuğun yüreği, sensin Ya Resulalllah
Öyle saf, öyle temiz,
Bir çocuğun gözlerinde ki sevinç sensin,
Ağladığında bir çocuk,
Bedir;deki bir duadasın

Karanfil…..Nurullah Genç

            

beyaz bir buluttan birgün ansızın..
bir karanfil düştü parmaklarıma.
gözlerine kuşlar doldu bir kızın
elleri karıştı ırmaklarıma..
ıslak bir yürektir bende karanfil
ruhum,kokusunun dilencisidir..
haşim,bu bir alev damlası değil
büyük yangınların habercisidir..

o kızıl bir deniz bense tenhayım
onda umt,bende yalnızlık büyür..
ne dünya sonsuzluk,ne ben dehayım,
içimde sadece şairler uyur..
bütün şiirleri söyleyen benim
bütün çiçeklerin adı KaRaNFiL
her akşam bir yaprak olur kefenim
haşim, bu bir alev damlası değil.