Müslümanın temel vasfı zararsız bir insan olmasıdır..

           

Nasıl bir müslüman olduğumuzu ,ibadetlerden fazla hareketleri belirler..
Çünkü müslümanlığın ölçüsü güzel ahlaktır…
Güzel ahlak ise,islamiyet bizlere verdiği hakları güzel korumaktır…
Cenab-i Hak,kul haklarına o kadar önem veriyor ki,Kendisine karşı kusur
işleyeni kolayca affederken,kullarının hakkını çiğneyeni ,o kul affetmedikçe
Kendisi de affetmiyor…
Kul hakkı koruma vazifesi önce en yakınlarımız başlayarak,ailemiz’den ,sonra
komsularımız gelir…
Komsularımız,bizimle aynı apartmanı ,aynı sokağı paylaşan kimseler olduğu
gibi,aynı yolu,aynı iş yeri
paylaştığımız insanlarda komsumuzdur…
Her gün ortak mekanlar paylaştığımız bütün insanlar komsumuzdur ve onlara
karşı vazifelerimiz vardır…
Bizi seven,güzel davranan ,her zaman bize yartıma koşan komsular ile iyi
geçinmek güzel,
ama bu bir fazilet değildır…
Önemli olan bizi sevmeyeni sevebilmek,vermeyene vermek,gelmeyen
gitmek,yüzümüzü gülmeyeni tebeşsüm etmek…
Müslümanın temel vasfı zararsız bir insan olmasıdır..
Peygamberimiz (sallallahu aleyhi ve sellem )buyrmuşlardı ki…
” Vallahi komsusu zararından emin olmayan kimse mümin değildir..” (Buhari)
Bundan anliyoruz ki mümin,güvenli bir kişi olması gerektiriyor..
İslam müminlere Kardeş ilan ediyor..
Öyleyse biz sevgimizi,duamızı,iyiliğimizi, kardeşlerimilze paylaşmak
zorundayız…
Bir başkasını kendi gibi sevmenin ,ne demek olduğunu ,Rabbi’nın rızasını
işteyenler bilir…
Allah rızası için sevenler,karsısındaki kim olursa olsun,elinden gelen
iyiliğ yaparlar…
Hazret Peygamberimiz’in müsrik komsuları darda kalınca O’na koşuyorlardı..
O’na güveniyorlardı..
Mallarını ve kıymetli eşyalarını O’na teslim ediyorlardı..
Peygamber görevi süresince de,Cebrail (a.s)komsu hakları üzerinde o kadar
çok duruyor ve tavsiyelerde bulunuyordu ki,Efendimiz,komsunun komsuya
miraşci olacağını zannediyordu…

İslam’ın Üstünlüğü‏

       

Güzel ahlakın hakkıyla yaşanmadığı bir toplumda üstünlüğün nelere dayalı
olduğunu uzun uzun anlatmama sanırım pek gerek yok. Cahiliyenin
kıstaslarının geçerli olduğu bu çarpık sistemde menfaat ilişkilerinin ön
plana çıktığı, bunun sonucunda ise maddi ve manevi sıkıntı, bereketsizlik ve
kargaşanın meydana geldiği inkar edilemez bir gerçektir.

Bediüzzaman Said Nursi’nin de “Ahiret gibi dünya saadeti dahi ibadette ve
Allah’a asker olmaktadır. ” sözleriyle çok güzel ifade ettiği gibi dünyada
mutluluğu ve huzuru elde etmenin tek çözümü, ancak İslam ahlakını
yaşamaktır.

Gerçekten de insanın şan ve şerefini ancak müslüman olmakla kazanabileceğini
Allah “Andolsun size şan ve şerefinizin içinde bulunduğu bir kitap indirdik.
Yine de akıllanmayacak mısınız? ” (Enbiya Suresi, 10 ayetinde belirtmiştir.

“Allah adına gerektiği gibi cihad edin. O, sizleri seçmiş ve din konusunda
size bir güçlük yüklememiştir, atanız İbrahimin dini gibi. ” (Hac Suresi,
78 ayetinde ifade edildiği gibi dini yaşamak son derece kolaydır. Ama
toplumun bazı kesimlerinde din kasıtlı olarak zor ve karmaşık gösterilip
müslümanın yapısı ise içine kapalı, dar görüşlü ve pasif bir model olarak
çiziliyor.

Oysa ezik bir müslüman modeli, İslam’ın ilk zamanlarından günümüze kadar
tarihin hiçbir safhasında görülmemiştir. İslam tarihini bu gözle yeniden
incelediğimde Halifeler devrinde dört bir koldan yayılan İslam’ın, her
dönemde cahiliye toplumlarının yasaklarını ve yanlış uygulamalarını ortadan
kaldırip hür bir ortam yarattığını, aklı ve bilimi teşvik ettiğini ve hayatı
tanzim ederek kendisine tabi olan müslümanlara şahsiyet, ilim, zenginlik ve
tüm bunlardan dolayı doğal bir üstünlük kazandırdığını gördüm.

Osmanlı İmparatorluğu’nun çok uluslu yapısını uzun süre devam
ettirebilmesinin, İstanbul’un fethedilmesi gibi başarıların sebebi İslam’ın
sağladığı hoşgörü ve kolaylıktan başka ne olabilir?

Bu yüzden kanaatimce, İslam’ın öncelikle önplana çıkarılması gereken
yönlerinden biri de, İslam’ı yaşamanın sağladığı, geçmişte de defalarca
tecrübe edilmiş olan üstünlüğü olmalıdır.

Namaz, herşeyi güzelleştirir‏

Ben de mü’minim, ben de Allah’ımı seviyorum” deyip de Kur’an’dan ve namazdan
kopuk yaşamak ne kadar mantıklı. Namaz, öncelikle duyarsızlığımızı, ruhi
sıkıntılarımızı giderir ve ahlakımızı güzelleştirir.
Namaz, ahlakı güzelleştiren, keşfedilmeyi bekleyen bir hazinedir. Namaz
hazinesini keşfetmeye başladıkça, onun ahlakı nasıl güzelleştirdiğini
anlamaya başlarız. “Sabır ve namazla Allah’tan yardım dilemeye” namazla
alışan bir kişi, her namazında “Yalnız sana ibadet eder, yalnız senden
yardım dileriz.” diyerek sabır ahlakını gönlüne hapseder. Sabırla hayatın
zorluklarına karşı metanet, azim ve dirayetle yaklaşır.

Her namazında “O, hesap gününün sahibidir.” ayetini hisseden bir kul,
yapacağı her iyiliğin ve kötülüğün hesabını vereceği bilinci içerisinde
Allah’a ve insanlara karşı vicdanlı olmaya çalışır. Hatalarını tekrar etmeme
yeteneğini kazanan insan, Allah’a ve insanlara karşı sorumluluğunun da
bilincindedir. Hatalarına ve isyanlarına rağmen kendisini huzuruna namazla
davet eden Rabb’inin hoşgörüsünü gören bir kul, namaz sayesinde hoşgörüyü
öğrenir.

Her namazda “Rabb’im beni, annemi-babamı ve bütün inananları hesap gününde
bağışla.” duasıyla Rabb’inin kendisini bağışladığını hisseden bir insan,
engin bir hoşgörüyle insanları bağışlamayı tecrübe edebilir. Rabb’imiz
“namaz kılan kimselerin emanetlerine riayet edeceklerini, şahitlikte dürüst
olacaklarını” vurgular.

Namaz hazinesini keşfeden bir insan, “Rabb’imiz bizi doğru yola hidayet et.”
diyerek emanete riayette, şahitlikte ve hayatın her aşamasında dürüst olmaya
çalışır. ‘Rükû’da “Yüce olan Rabb’imi kullara ait bütün eksik sıfatlardan
uzak tutarım.” diyerek Rabb’ine karşı saygı içerisinde eğilen kul,
insanlarla ilişkilerinde de mütevazı davranmaya çalışabilecektir. Secdede
Rabb’ine olan tevazunun zirvesini hisseden bir kul, insanlara tevazuda da
zirveyi yakalayabilir. Rabb’imiz “namaz kılan bireylerin iffetlerini
koruduklarını” ifade eder.

Fert ve toplum olarak huzur ve güven istiyorsak…

İnsanlığa sevgi,saygı,hoşgörü ve mütevazilikle yaklaşan kişi,hem Yüce
Allah’ın ,hemde insanların yanında değer bulur..
İnsanlara iyi niyet ile yaklaşan ,sözü bir olan,doğruluktan
ayrılmayan,ihlaş,samimiyet ve kul olmanın şuurunda olan herkese,Allah
sayısız nimetler bahseder..
Hem dünya hayatını,hem ahiret hayatını güzel eyler..
Akla hayale gelmeyen rızık ve nimetlere mükafatlandırır..
Ayrıca Allah,kişinin kalbinde doyulmaz manevi hazlar yaratır..
Maneviyat dünyasının hikmetlerini seyretmek,uçsuz bucaksız Ummanlarda manevi
hazlarla kuçaklaşmak,her iki cihana saadet istemek,ve bu istekleri kavuşmak
için iyi insan,iyi Müslüman olmakla bağlıdır…
Efendimiz (sallallahu aleyhi ve selem )buyuruyor ki..
“İslam,güzel ahlak üzere bina edilmiştir..”

İnsanın ahlâkını düzeltebilmesinde ruh ve kalbin önemli bir yeri vardır

İnsanın ahlâkını düzeltebilmesinde ruh ve kalbin önemli bir yeri vardır. Bunun için ruh ve kalb nedir bunu bilmek gerekir. Kalb ile yürek aynı şey değildir. Göğsün sol tarafındaki et parçasına yürek denir. Yürek hayvanlarda da bulunur. İnsana mahsus olan kalbe “Gönül” denir. Kalb, görünmez bir kuvvettir. Tesirleri ile, eserleri ile tanınır.

Meselâ elektrik cereyanı da görünmez. Fakat ampulden geçtiği zaman, rezistans telini ısıtarak ışık hâsıl ettiği için ampulde cereyan bulunduğunu anlıyoruz. Halbuki elektrik madde değildir. Bir yer kaplamaz. Kalb dediğimiz kuvvet de madde değildir. Yer kaplamaz. Yürek denilen et parçasında eserleri görüldüğü için “Kalbin yeri yürektir” diyoruz.