Kalb,bedeni ve Rühani alemimizin merkezidir..

                

Kalb,bedeni ve Rühani alemimizin merkezidir..
Onun bedeni hayatın devamında merkezi bir rolü vardır..
Gerçekten insanı vucündaki milyarlarca hücreten herhangi birine taze kan ulaştırması ,dört saniyeden daha uzun bir müddetle kesintiye uğrarsa,o hücre hayatiyatini kaybeder..
Bedeni hayat için böyle ehemmiyetli olan kalb,aynı zamanda insan için manevi bir cevherdir…
Kalb,manevi yönü itibariyle bir hakikat pusuladır.
Bu vazife ona,Cenab-ı Hakk’ın emrinle yüklenmiştir..
Fakat,o,yaratılış maksadının aksine bir şartlandırma olursa,sahibini dünya ve ahirette mesud etmek yerine,berbat olmasına vesile olur…
Hazret Mevlana,insanın asli gayesinden sapmaması için nefsani arzularını dizginlemesi gerektiğini söyle ifade eder…
“Tenini aşırı besleyıp geliştirmeye bakma.!Çünkü o,sonunda toprağa verilecek bir kurbandır..
Sen,asıl gönlünü beşlemeye bak ! Yücelere gidecek ve şereflenecek olan odur..”
Evet dostlar,iman Nuruyla dolmuş kalbler için,Yüce Yaratıcımız (en-NUR sür.Ayet 37 )buyuruyor ki..
“Öyle salih kimseler vardır ki,onlar,Allah’ın zikrinden ,namazı hakkıyla kılmaktan,ve zekatı vermekten ,ne ticaret alıkor,ne de bir alışveriş..onlar,kalblerin ve gözlerin dehşetten halden-hale döneceği bir günden korkarlar…”

Kalb küçük ,ama her şeyin mihenk noktasıdır..

Kendini biliş….

                      

Kalbiniz gecelerin ve gündüzlerin sırrını sessizce bilir.
Ancak kulaklarınız, kalbinizin bilgisini işitmek için deli olur.

Düşüncelerinizde daima bildiğinizi, kelimelerde de bileceksiniz.
Rüyalarınızın çıplak bedenine parmaklarınızla dokunabileceksiniz.

Ve böyle de olması gerekir.

Ruhunuzun saklı kaynağı yükselmeli ve çağıldayarak denize dogru koşmalı;
Ve o zaman, sonsuz derinliğinizin hazineleri gözlerinizin önüne serilecektir.

Ancak bilinmeyen hazinenizi tartmak için tartı aramayın
Ve bilginizin derinliğini değnekle veya iskandil ipiyle ölçmeye kalkmayın.

Çünkü kişi, ölçüsüz ve sınırsız bir deniz gibidir.
Tek doğruyu buldum değil, Bir doğruyu buldum deyin.

Ruha giden yolu buldum değil,
Kendi yolumda yürürken ruhu buldum deyin.

Çünkü ruh, her yolda yürür.
Ruh ne bir çizgi üzerinde yürür,
ne de bir kamış gibi dümdüz büyür.
Ruh, sayısız taç yaprakları olan
bir lotus çiçeği gibi açılır.

Halil Cibran

benim kalbim temiz demek…

               

Şuara Suresi’nin 89. ayetinde cennete girecek olanların “Ancak Allah’a selim
(temiz) bir kalp ile gelenler…” olduğu bildirilir.

Ancak Kuran’da bildirilen kalp temizliği, günümüz toplumlarından bazılarının
anladığı gibi bir temizlik değildir. “Kalp temizliği”nin öneminden yola
çıkarak, “ben insanlara hiç kötülük yapmıyorum, fakirlere arada sırada
yardım ediyorum, demek ki Allah’ın istediği ahlaktayım” demek, kendi kendini
aldatmaktan başka bir şey değildir. Çünkü Kuran’a göre kalbin temiz olması
demek, Allah’a yönelmiş ve O’na itaat etmiş olmak demektir. Belki bazı
insanlar, arada sırada fakirlere yardım ederek, hayvanlara yiyecek vererek,
komşularına gülümseyerek, “iyi insan” olarak tanınabilirler. Ancak
cehennemden kurtulmanın, Allah’ın rızasını ve rahmetini kazanmanın yolu “iyi
insan” olarak tanınmak değil, Allah’ın Kuran’da tarif ettiği şekilde bir
mümin olmaktır.

Bu ahlakı kazanmadan yapılan ve cahiliyenin kendi değer yargılarına göre
“iyilik” olarak kabul edilen bir davranışın, Allah Katında herhangi bir
değeri olmayabilir. İsterse dini bir kisve altında olsun, yapılan işin Allah
nazarında “iyi” ve geçerli olmasının temel şartı, bunun Kuran’da bildirilen
ölçülere uygun olmasıdır. Kuran’daki bu ölçülere örnek olarak aşağıdaki
ayetleri verebiliriz:

Hacılara su dağıtmayı ve Mescid-i Haram’ı onarmayı, Allah’a ve ahiret gününe
iman eden ve Allah yolunda cehd edenin (yaptıkları) gibi mi saydınız?
(Bunlar) Allah Katında bir olmazlar. Allah zulmeden bir topluluğa hidayet
vermez. (Tevbe Suresi, 19)

Yüzlerinizi doğuya ve batıya çevirmeniz iyilik değildir. Ama iyilik,
Allah’a, ahiret gününe, meleklere, Kitaba ve peygamberlere iman eden; mala
olan sevgisine rağmen, onu yakınlara, yetimlere, yoksullara, yolda kalmışa,
isteyip-dilenene ve kölelere (özgürlükleri için) veren; namazı dosdoğru
kılan, zekatı veren ve ahidleştiklerinde ahidlerine vefa gösterenler ile
zorda, hastalıkta ve savaşın kızıştığı zamanlarda sabredenler(in tutum ve
davranışlarıdır). İşte bunlar, doğru olanlardır ve müttaki olanlar da
bunlardır. (Bakara Suresi, 177)

Kuran’a göre kalbi temiz olan insan, Allah’a iman eden, Allah’ın emir ve
yasaklarına harfiyen uyan, O’na teslim olmuş insandır. İslam’a göre, bundan
farklı bir “kalp temizliği” söz konusu değildir. Kuran’da, “kalp
temizliği”nin ne anlama geldiği detaylı olarak anlatılmaktadır. Buna göre,
kalbi temiz olan insan, sürekli Allah’ı anan ve kalbi Allah’ın zikriyle
“mutmain” olmuş (tatmin bulmuş) kişidir. Öyle ki Kuran’da müminler şöyle
tarif edilir:

ESAS İMAN EDEN KALBDİR…

Evet,esas mümin,yani iman eden kalp’tir..
Esas ihlaslı olan kalp’tir.esas muttaki kalp’tir..
İleri derece takva sahibi kalp’tir..
Sarsılmaz inancın sahibi kalp’tir..Yani insana esas kumandan
Kalp’tir..
Şu halde sen ey mümin,”La ilahe illallah”dediğin zaman,bunu
Önce kalbinle söyle,sonra da dilinle…
Yalnız Allaha dayan,Yalnız Allah’a güven,O’ndan başkasına
Asla dayanma,güvenme…
Bil ki,kim Allah’a tanırsa,gammı,kederi,ağlaması çoğalır.
O’nun (c.c.) korkusu artar.Allah’tan çok haya eder..
Geçmişteki günah ve kusurlarına nedameti artar..
Allaha olan yakınlığının zail olmasından şiddetle korkar ve
Çekinir..
Zira Allah dilediğini yapar..Yaptığından da sual olunmaz..
Halbuki kullar yaptıklarından sorguya çekilirler..
Yüce Allah ,hayatı bizlere emanet olarak vermiştir..
Taa ki o hayatta bulunduğumuz müddetçe Kendisine itaat
Ve kulluk edelim…

İnsanın ahlâkını düzeltebilmesinde ruh ve kalbin önemli bir yeri vardır

İnsanın ahlâkını düzeltebilmesinde ruh ve kalbin önemli bir yeri vardır. Bunun için ruh ve kalb nedir bunu bilmek gerekir. Kalb ile yürek aynı şey değildir. Göğsün sol tarafındaki et parçasına yürek denir. Yürek hayvanlarda da bulunur. İnsana mahsus olan kalbe “Gönül” denir. Kalb, görünmez bir kuvvettir. Tesirleri ile, eserleri ile tanınır.

Meselâ elektrik cereyanı da görünmez. Fakat ampulden geçtiği zaman, rezistans telini ısıtarak ışık hâsıl ettiği için ampulde cereyan bulunduğunu anlıyoruz. Halbuki elektrik madde değildir. Bir yer kaplamaz. Kalb dediğimiz kuvvet de madde değildir. Yer kaplamaz. Yürek denilen et parçasında eserleri görüldüğü için “Kalbin yeri yürektir” diyoruz.