EY içimin huzuru yüce MEVLAM…

         

Seni tarif etmekte bütün güzellikler,rahmetini n rahmetine al bizleri,kimsenin kimseye faydası olmadığı o günde sana sığınırız.
Sensin ALLAH mekanım senindir.
RABBiM gönlümüzü sana yönelt,gönlümüzü muhabbetinle temizle,dostluğuna kabul et,bizi bize bırakma,sen hidayetini ver,sen hidayetini vermezsen kalbimiz nasıl huzur bulur,pişmanlıklarımı zı sana döndür,sen aklımızı aldanışlıklardan koru,nefsimizin aldatmacalarına kanmaktan koru kalbimizi..Kalbimiz sana kanar ALLAH’ım huzurunla aziz eyle kalbimizi,nefsimizin bizleri isyana uğratmasına izin verme.
Biz aciziz sen KADiR’sin biz çaresiziz sen EHAD’sin bizler sana muhtacız sen SAMED’sin…
Bizler dilsiziz konuşanımız sensin bizler yokuz var eden sensin,bizler sadece senden isteriz çünkü sen en büyüksün,şahit yaz büyüklüğüne bu küçük kalplerimizi,yoklukta bırakma bizleri,karanlıkta bırakma,çirkinlikte bırakma…
Göz yaşlarımıza değer veren sensin RABBiM bağışla.Kahrında hoş lutfunda hoş,sana muhtaç olmak bizim en güzel fakirliğimizdir,cenne tini aç,kerem eyle sana gelen bütün yollarımızı aç MEVLAM…

EY gönlümün güzeli….

Susup kendimize sakladığımız,unutup kendimizden bile sakladıklarımızı sen bilirsin,kendi kendimize yetemiyoruz,sırdaşımı z sensin utandırma bizleri,gururdan azad eyle,zilletine düşürme,katında rütbelendir,iyiler arasında an,kalbimiz yanlız senin halimiz sana aşikar RABBiM…
Seni çok ama çok seviyorum ALLAH’ım senin sevginden başka sevgi verme kalbimize,kalbimizi senin sevginle doldur,bizleri sensiz bırakma,senden dilemeye,senden istemeye yüzüm yok günahkarım utanıyorum,ama senden başka işiticek kimsede yok,duy sesimi şaşkında olsam kerem eyle yollarını aç bizlere RABBiM..

EY en çok sevdiğim…

içimin huzuru bizleri bilmediklerimizle sınama,seni bilmemiz,sana güzelce ibadet edebilmemiz için bütün yollarını aç kapatma ALLAH’ım…içim acıyo gönlümün güzeli,dünya ve ahirette tek istediğim sensin,senin yanında olayım kovma kapından,sen yüceler yücesisin,seni anlatmaya kelimeler yetmez RABBiM cevapsız bırakma,yalnız bırakma bizleri sensizlikle sınama.
RABBiM akıttığımız her göz yaşı yalnız senin için olsun,senden başkası için ağlatma bizleri,
ALLAH’IM yalnız seni istiyor,yalnız senin rızanı diliyorum,sen af edicisin,af etmeyi çok ama çok seversin,bizleri af et,
PEYGAMBER EFENDiMiZ(s.a.v) hürmetine,en sevdiğin kulların hürmetine af eyle,sen af etmezsen halimiz nicedir RABBiM,sen bilirsin bizler kimiz ki,aciziz,güçsüzüz ne olur af et ALLAH’ım…
Sana inanan sana dayanan,bir tek sana güvenen kullarından eyle…

BiZi BiZE BIRAKMA….

BiZi SENSiZ BIRAKMA…

BiZi SENSiZLiKLE SINAMA…

AF ET ALLAH’IM NE OLUR AF ET…..

(amin,amin,amin)

Mekke kokularıyla gel ey sevgili..

           

“Ey insanlar! size iki şey bıraktım ki,onlara yapıştığınız müddetçe benden
sonra asla sapıtmazsınız.
Allah’ın kıtabı ve benim sünnetim.”
Cenab-i Hakk’ın en sevgili kulu,insanların en faziletlisi,Peygamberlerin
sonuncusu ,iki cıhan Sultanı
ve hidayet yolunun rehberi Hz.Muhammed (s.a.v.) anlamak,anlatmak ve uymak ..
İşte bunlar ,Cenab-i Hakk’ın sonsuz Rahmetine mazhar olma vesiledir..
Rasulüllah’ın yolunda gidenler ,Cennete ,Allah’ın rızasına ,sevgisine ve
lütfüna
Allah’ın vaadiyle hak kazanmışlar..
Efendimiz (s.a.v.) butün insanlığa hatta kainattaki butün yaratılmışlara
rahmet oldu..

Seni Hatırlatıyor!‏

                 

Ömer Sevinçgül

YAĞMURLARLA senin rahmetin yağar, dereler, çaylar, ırmaklarla akan sınırsız şefkatindir. Anneler, kucaklarının sıcaklığını senin merhametinden aldı ve göğüslerinden yavrularının ağızlarına akan senin ikramındır. Gönülden gönle yankılanan sevgilerde “Vedûd” ismin cilvelenir. Çünkü sensin sonsuzca seven ve sevilen. Kalpler, sevmeyi senden öğrendi.

Bahar tablosunda muhabbetten kalbi kanayan güller, vuslatın hasretiyle ağaçların minberlerinde besteler yapan bülbüller senin “Cemîl” ismini terennüm ederler.

Sen, süslü sûretler veren “Musavvir!” Eserlerine, hiçbiri diğerinin aynı olmayan biçimleri verensin. İlminle ölçer, iradenle seçer, kudretinle biçersin. Kâinat kitabın, yeryüzü sayfan, cümle canlılar ve cansızlar kudret kelimelerindir senin.

Yıldızların nûranî parıltıları “Nûr” isminin gölgeleridir. Dağlarda azametin, volkanlarda kibriyan, semalarda celâlin yankılanır.

Kışın “Mümît” isminin fırtınasıyla öldürür, baharda “Muhyî” isminin sabâ rüzgârıyla can verirsin.

Bahar gelini senin “Müzeyyin” isminle süslenir, tek arzusu senin güzeller güzeli isimlerinle nakışlanıp, yine senin ezelî nazarına bir an olsun görünebilmektir.

Senin ilahî huzurunla bir an şereflenen varlığa yokluk yaklaşamaz. Her eserinde gördüğüm varlık şevki, yaşama arzusu, beka meyli senden gelen “nazar” sırrıdır, “huzur” neşvesidir.

Sen teksin, birsin, eşi, benzeri, ortağı, yardımcısı olmayan “Ehad”sın. Temelde birbirine benzeyen, yardımsız, yardımcısız yapamayanlar senin “eserlerin”dir, sana işaretler ederler. Onların acizliği kudretini, fakirliği zenginliğini, fâniliği bekanı dile getirir.

Büyük küçük bütün yarattıklarının ihtiyaçlar içinde çırpınışlarına şahit oldukça, hiçbir şeye ihtiyacı olmayan, sayıya gelmez muhtaçların her an yardımına koşan “İnayet”ini ve “Samediyet”ini düşünürüm.

Gafletle bakanların gözünde, eserlerin sana perdedir. Sineklerin örümcek ağına takıldıkları gibi, bu “kesret” perdelerine takılıp kalarak sana ulaşamayanlardan olmak istemem.

Senin isminle nakışlanmayan sevgileri sevmem, ayrılık acısıdır. Varlıklarda “sebebi muhabbet olan hüsün ve ihsan ve kemâl” sendendir ve senindir.

Yerdeki ışıltılarına dalıp da nazenin güneşi sevmeyi unutanları… Gölgelerin aşkıyla asılları göz ardı edenleri… Ve senin adına olmayan sevgilerin şiddetini gördüğüm, başkaları için söylenen şarkıları duyduğum günden beri…

“Bana her şey seni hatırlatıyor !”

Kadir Gecesi‏

             

Yaklaşan gece! Akıllar ermez, öyle bir gece,
Sayılmaz rahmeti! Kelb koyunları kılı adedince.
Lütufkar bir Rab! Şu gece, rahmetinden numune sadece,
Ölçülmez merhameti! Erişir abdine, olan rahmetince.

Bir mağrada bekliyordu, Efendiler Efendisi,
Şerefli bir ayın, öyle bir gecesi..
Elinde bir nur ile indi, göğün şereflisi,
O nur! Yerdeki kullara, şeref nişanesi.

Bu gece; on dört asır evvel doğan güneşti,
Hikmet; unutulmuş idi, tekrar zuhur etti.
Zulm; kaplamıştı yeri masum gömerdi,
Merhamet; yoktu zerresi, koca zulmü devirdi.

O nur; kapladı kainatı, Sidret-ül Münteha’ya kadar,
Anlamadı arzın Cehli; O’ndan bir zerre miktar.
Her nurun sahibine; yapmadık etmedik komadılar,
Gökteki kameri yardırdılar da, gene inanmadılar…

Allah kelamını, ücret ile indirmedi,
Kelamına hürmete, ücretin en güzelini verdi.
O’nu; O yüce Hakk indirdi,
O’da; O indirince hakla indi…

İlm-el yakîn; yersizdi kalbe girdi,
Cehl-i azîm; sarmıştı arzı, tükendi.
Hakk ki; tanınmazdı yerde, başlara tac edildi,
Batıl ki; bitmezdi saltanatı, bitti tükendi…

İşte böyle bir gece, nasibi bu ümmetin,
Kurtarıcısı, kalan üç yüz altmış dört tanesinin.
Gafleti bırak! Uyanık ol, sabahına dek bu gecenin,
Hatırına bir gece! Farkına var artık, abdliğinin…

İzniyle Allah’ın, inecek cümle melek,
Selam sacacak her bucağa, sabaha dek.
Hepsinden öte! Bizzat Rahman tecelli edecek,
Kim ihya eder? Ebediyyen O’nu mahzun etmeyecek…

………………………………………….. ………..Ernur

Gel Gönülden Konusalim.

                

Gönül evi dostundur. Dostun evi gönüllerdir.
Gel dost ile kalalım.
Gönül evi sonsuzdur. Dost aşkına sevelim.
Dost aşkına yanalım.

Aşk gönül işidir. Gönüller bu yüzden aşkı iş edinir. Gel aşkı iş edinelim.
Aşksızlık gönüllerin ecelidir.Aşkla yanalım ikimiz.
Aşıklar yanar bilirsin.
Aşkta dirilelim ikimiz.
Aşıklar ölmez bilirsin.

Gel gönülden kavuşalım!
Gel gönülden konuşalım!

“Gel, gel aramıza katıl;
biz Hakk’a gönül vermiş aşk insanlarıyız!

Gel bize katıl da sevgi kapısından içeriye giriver,
Giriver ve evimizde bizimle beraber otur…
Gel birbirimizle içten konuşalım,
Kulaklardan, gözlerden gizli konuşalım…
Güller gibi dudaksız ve sessiz görüşelim,
Tıpkı düşünce gibi dudaksız, dilsiz görüşelim…
Mademki hepimiz biriz,
Birbirimize dilsiz, dudaksız gönülden seslenelim…
Madem ki ellerimiz kenetli,
Gel bu halden bahisler açalım.
El ayak gönül hareketlerini daha iyi anlar,
Öyle ise gel dilimizi tutalım,
Titreyen gönüllerimizle buluşalım”

(Hz. Mevlana)

Gel gönülden konuşalım!