Her Çocugun Yüregi Sensin Ya Resulallah…‏

              

Bir çocuğun neşesi kadar masum muydu hayat
Gülüşünde kaybolacak kadar çocuk muydu
Heyhat kararıyor aydınlıklar,
Uykuları bölünüyor çocukların

Saadeti arayan bunca yığın,
Asr-ı Saadetten bihaber mi acep?
Ve sen Ey Nebi
Sana Gül diyen bunca Ümmet,
Bülbüllükten neden kaçar acep?

Her çocuğun yüreği, sensin Ya Resulalllah
Öyle saf, öyle temiz,
Bir çocuğun gözlerinde ki sevinç sensin,
Ağladığında bir çocuk,
Bedir;deki bir duadasın

Bir Dilek Tut

    

Bir dilek tut içinden, kavuşmak umuduyla aydınlık yarınlara.
Bir dilek tut bir dilek, karanlıklar içinde çırpınıp kaybolanlara
ve bilinmez bir meçhule doğru yol alanlara,
bir hidayet güneşi doğsun yüreklerinde diye ve kurtulsunlar gayesizce yaşama inadından,
ve çıksınlar diye kör karanlıktan umudun doğduğu güne.

Bir dilek tut bir dilek, yürekten, gönülden, candan bir dilek.
Baharın esen deli rüzgarına ve kokusuna ve tomurcuk tomurcuk açan çiçeklere,
güllere ve yemyeşil ağaçlara, uçuşan kelebeklere özlem duyanların
kavuşmaları için baharlara…

Bir dilek tut, türlü zorluklara gögüs geren, yokluğa direnen, yoksulluğa direnen,
açlığa direnen ve sabreden çilekeş insanların ermeleri için huzura..

ve bir dilek tut, kuytu köşeleri mesken tutmuş, sokaklarda yuva kurmuş
ve kaldırımlarla dost olmuş kimsesiz gariplere,
minicik yetinlere ve öksüzlere sıcak bir yuvaya kavuşsunlar diye,
onlarada bir yardım eli uzansın, uzatılsın diye.
Ve tertemiz kapler kararmasın, ümitler tükenmesin, tüketilmesin diye…
çaresizlik içinde kıvrananlara bir kurtuluş ümidi olsun diye ve yaşasınlar diye insanca…

Çığlıklar, feryatlar bitsin artık, umut güneş doğsun artık.
İnsanlar katledilmesin, öldürülmesin haince, hunharca
ve dünyada vahşet girdabından kurtulsun insanlar,
Zalim zulmüne bir son versin artık, mazlumlarda gülsün ve sevinsin diye
bir dilek tut, bir dilek…

Esen rüzgarlarla selam gönderdim Sana Ey Sevgili…!

          

Esen rüzgarlarla selam gönderdim Sana Ey Sevgili,
o rüzgarlar ki,kum sahillerini ,yalayan deniz köpükleri gibi,
yaladı sıcak gözyaşalarımı…
o rüzgarlar ki,Filistin de bir çocuğun ,ahını yaşıyordu…
Şehitlerin kokusunu taşıyordu sonra…

Esen rüzgarlarla selam gönderdim Sana Ey Sevgili,
o rüzgarlar ki,Kudüs’te tüm çiçeklerin renkleri karışmıştı rengine…
Yeni doğan bir bebeğın yüzünü
okşamıştı da gelmişti..

Esen rüzgarlarla selam gönderdim Sana Ey Sevgili,
o rüzgarlar ki,gözleri ufka takılı,içinde özlem taşıyan bir yetimin
hüznünü koparmıştı gelmişti……
Karanlık gecede,seccade başında dilden dökülen Salavatları
toplamıştı da gelmişti..

MEKKE KOKULARIYLA GEL !

             

MEKKE kokularıyla gel ey SEVGİLİ !
MEDİNE'nin tozuyla gel !
gel ki,vuslat görsün alem..
gel ki,EY CAN,
hasretin bir danla kan...
içime damliyor her an...

gel ki güneş döğsun yeniden,
güller kokunu bürünsün,
ümmedinin yüzü gülsün,
EY ALEMLERİN SULTANI,
gel ki,yeşersin bahçemiz,
gülümsesin bulutlar ..
güvercinle suşmasınlar..

 

Yanaklarda kuruyan ‘gözyaşlarını’ silmek‏

Kolsuz, ayaksız, kanatsız kalmış bir kuştur yetim. Ağlar, yanaklarında kurur
gözyaşı. Acıkır, midesinin konserini dinler kendisi. Duvar diplerinde çizer,
yalnızlığın resmini. Boynu bükük olmayı en iyi onlar bilir.
Masumiyet en çok onlara yakışır.

Şefkate en çok onların ihtiyacı vardır.

Zemheride sevgisizliktir onları üşüten; soğuk değil.

İşte öyledir yetim…

Arkadaşlarının arasında arkadaşsız; kalabalıkların içinde yalnız…

Böyle bir yetimi buldunuz, gördünüz mahallenizde, sokağınızda, sınıfınızda,
okulunuzda.

Sofranızdaki, çantanızdaki yiyeceklerinizi paylaştınız onunla.

Evinize, sofranıza çağırıp sıcak bir çorba içirdiniz ona.

İyilik kanatlarınızın altına aldınız onu, kalp sıcaklığıyla ısıttınız
yanaklarını.

Yalnızlık sarayının billur odalarından çekip alarak oradan kurtardınız onu.

Müjdeler olsun size!

Ne mutlu size!

İşte bir muştu size!

Sahabe efendilerimizden İbn-i Abbas (ra) anlatıyor: