KARANLIK MIDIR GECELERİNİZ?

            

Neden geceleri korkar insan? Neden ürperir? Gece, neden sadece karanlık demektir kimilerine göre: Uyku demektir ya da kötülük.

Neden harcanır geceler? Zamanın yararsız bir kısmı gibi çöpe atılır. Rabbimizin belirttiği gibi bir dinlenme vaktidir elbette. Ama keyifle geçirilecek, başından sonuna kadar yatılacak kadar da değersiz değildir.

Gece, Rahman’ın dünya göğüne tecelli ettiği saatleri taşır içinde. Her duanın kabul edildiği, tevbe edenlerin affedildiği anlardır o saatler.

Yüreği geceden daha kara olanlar, fırsat bilirler karanlığı, kötü emelleri için. Oysa gece masumdur. Yakarışları taşır bağrında, sessiz akan gözyaşlarına şahit olur. İçten yapılan dualara, istiğfarlara.

Karanlık sanmayın sakın geceleri. Aydınlıktır geceler. Aydan, yıldızlardan daha parlak, müminin yüreğinde ki nur aydınlatır onu.

Gece mümini sever, mümin geceyi. İbadeti neşedir gecenin. Ağlayarak secdelere kapanmanın hazzı yaşanır, karanlığın o kuytu yerlerinde. Birilerinin kötülüklerini karanlıklarda saklamasına inat, en halis, en temiz ibadetler saklanır insanlardan. Riyasız, gösterişsiz, mutmain ameller yapılır gecenin derinliklerinde.
 

Bu gün gönül dostlarımla sevgi üzerine konuşmaya çalışacağım.

Bu gün gönül dostlarımla sevgi üzerine konuşmaya çalışacağım.Elimden geldiği
ölçüde sevginin hayatımızdaki rolü ve önemi üzerine yazmaya çalışacağım
Rabbimin izini keremi ile inşallah muktedir olurum..
İnsan yaradılışı itibarı ile sevgi ile yaratılmış
 yaşadığımız dünyada halife kılınmıştır.
 İçinde sevgiyi barındırmayan insan, nefretle dolar ve insanlıktan uzaklaşır.
Alemlerin yaratıcısı olan yüceler yücesi rabbimiz sevgi,merhamet ve insani olan
bir çok vasıfları yaradılışta biz insanlara vermiştir.
Nefret etmeden birine kötülük yapamazsınız.
Nefret etmeden birini öldüremezsiniz. Nefreti içinde
barındırmak isteyen insan, önce kendisinden nefret etmek zorundadır. İçinde
nefreti yaşatan insan yüreğindeki sevgiyi kovmuştur. Artık onu bulması çok
zordur ve bunun bedelini ödeyecektir. Bir düşünelim annenin evlada olan sevgisi
kaldıki bu güdü hayvanlar aleminde bile vücut bulmuş en vahşi hayvanların bile
yavrularına birer şefkat merhamet sevgi timsali olduğu gözlenmektedir.

Neden sevgi?

insanoglunun yümrük kadar kalbinde bin çesit hisler ve fırtınalar dalgalanir..

insanoglu ,yüreğinde binlerce korku ve endişe ile yaşar..
yümrük kadar kalbinde bin çesit hisler ve fırtınalar dalgalanır..
onun gönül dünyasında istekler yanar söner gökteki yıldızlar gibi,endiseler doğar,batar,
sevgiler büyür,sevgiler ölür..
binbir ümitler yeşenir..ve solar..
bir bakarsınız ,yüreğe dolan bir endise diğerlerini alıp götürür,bir bakarsiniz güneş gibi doğan
ilahi sevgi,diğerlerini hepsi alıp söndürür..
evet, o bir yümrük kadar küçücük parça,insanın göksünde bir volkan gibi yanar ..söner..
ve bu endiseler,korkular,sevgi ve ümitler Hakiki korkulara,sevdalara dönüsünceye
kadar sürer durur..
insanoglu bu rahat ,sükünet kalmamış dünyaya,zaman -zaman kaybolma korkusuna kapılır..
bilinmeyenlere sürüklenmek,boşluklara düşmek,serseri rüzgarlara savrulmak tehlikesiyle
ürperir..
annadan,sıladan,yurdan,alıştığı her sseyden ayrılmak korkusuna yaşar..
fakat Rabbine bulan ,O’nu c.c. seven,teslim olan,kaybolmuşluktan kurtulmuşluğun
sevinci ve huzuru yaşar..
Mevlasına bulan,onun için korkular bitmiş,sonsuz bir mutluluk ve ferahlık hisseder..
Yaratıcısı’ndan habersiz gafil insan ise,su uçsuz bucaksiz evrende manada yitik
bir varlık olarak yaşar..
o,kim zaman şeytani rüzgarların önüne kalılmış,kimi zaman da fani heveslerin
rüzgarına..
Allah’ı yaklaşmayı aklına dahi gelmez..
Yaratanından baska herseye sığınır..
bu dünyayı ebedi mesken tutmak ister,yalnız ondan ayrılmaktan aci duyar..
manen bitmiş kişiler için Rabbimiz söyle buyuruyor :
“sağırdırlar,dilsizdiler,ve kördüler,Allah’a dönemezler..yönlerini kaybetmişler ,kayıp olmuşlardır.”"
Bakara /18
kaybolmak,gaflette düşmek,mü’minlerin en büyük korkusudur..
Allah’tan uzak olmak,O’na karşı gelmek,O’nun rızasını kaybetmek,mü’minleri
çok korkutuyor..

“Dosta giden yollar…”

“Dosta giden yollar,ne kadar yüksek olursa olsun dagları asar gecer,gider…dosta gideni hic bir engel tutamaz,gercek dost ,sadece elimizi tutmaz,kalbimizi dokunur..”
 
Allah ,dostugu seviyor,dostlukla var olacak bir yürek vermis biz insanlara…
bizler o yüregi dostluk duygularıyla doldurdukca,Rabbimiz bize,
Cennet lezzetlerini hatırlatan güzellikleri yasatacaktir…
Rabbimiz bizi,düsmanlık duygularıyla kendimizi zehirleyip,hayatı yasanmaz hale
getirelim diye degil,dostluk duygularıyla güzelleselim ve güzellestirelim diye yaratmıstır…
Evet,öyleyse,neden,nicin bu düsmanlık??
iki günlük dünyada icin degermi???

Yüreğinin tebessümü yansımış gözlerine

Yüreğinin tebessümü yansımış gözlerine
Hayalden öte, düşten gerçek ve masum…
Derinlerden gelen bir ses ya da suskun bir çığlık
Yarınlara derman, bugünün dertlisi ayazdır yolun..